http://japatrees.nl/wp-content/uploads/2014/04/The_Wind_Rises-1050x750.jpg

The Wind Rises – Review

Tjeu en Siep zijn samen ´romantisch´ naar de voorpremière van The Wind Rises geweest. Na afloop van de film zijn ze wezen pintelieren om de film uitvoerig te bespreken. Onder het genot van verschillende Belgische bieren hebben zij de volgende conclusies getrokken.

Siep: Dat was me een verhaal! Hoewel de film zo’n twee uur duurde, leek hij maar relatief kort. Het was in vogelvlucht het leven van Jiro Horikoshi die zijn droom achterna gaat. Hij wou in eerste instantie piloot worden, maar om dat hij bijziend was kon dat niet. Toch is hij zijn droom achternagegaan en is hij vliegtuigingenieur geworden. Ik had zo het idee dat het verhaal een diepere betekenis had. Mee eens?
Tjeu: Ik heb hier best wel mijn eigen idee over, en nee, ik schrijf hier niet klakkeloos wat de man die de presentatie gaf, vooraf zei. Volgens mij brengt de film een beetje kritiek naar mensen die blind alleen maar hun (droom)carrière achterna gaan. Als we blind deze droom achtervolgen blijkt die vaak niet te zijn wat we er van verwachten. Om zo ver te komen moet je een aantal dingen opgeven die misschien wel belangrijker zijn. In de film zien we ook de drang voor technologisch vernieuwen. We zijn constant bezig met de wereld om ons heen te verbeteren, maar misschien moeten we dat ook meer met onszelf doen.
Siep: *Twee La Chouffe alstublieft!*. Ik denk dat daar wel een kern van waarheid in zit. Daarnaast heb ik ook het idee dat Hayao Miyazaki, de geestelijk papa van het hele verhaal, misschien een soort autobiografie heeft geschreven. Misschien kunnen we daar maar beter niet te veel over uitweiden, want dan zijn we morgen nog niet klaar.
Tjeu: Ah! De La Chouffe. *Dank u wel!* Proost Siep!
Siep: Proost!

the-wind-rises

Twee La Chouffe alstublieft!

Indrukken
Siep: 
Wat was eigenlijk jouw eerste indruk van de film Tjeu?
Tjeu: Mijn eerste indruk was niet zo geweldig. Ik moest even slikken omdat er aan het begin van de film vrij houterig gesproken werd. Ook het switchen tussen tijden, werkelijkheid en dromen in hoog tempo was iets waar ik eerst even aan moest wennen. Gelukkig ging dit na de eerste tijdsprong steeds beter.
Siep: Ik kan me aardig vinden in jouw verhaal. Het had allemaal best wat langzamer gemogen van mij. Het ene moment droomde hij, niet veel later was hij wakker en binnen no time was hij opgegroeid van kind naar volwassene. Die grote sprongen in de tijd even in het midden gelaten, wat vond je van de animatiestijl van de film? Ik vond het werkelijk briljant! Het was net een kunstwerk waar je naar keek.
Tjeu: Wacht heel even! *Twee Palmpjes alstublieft!*. Ja, daar heb je gelijk in. Het was wel heel anders dan ik gewend ben, artistiek maar tegelijkertijd heel natuurlijk. Motoren die kloppen als harten, terwijl mensen juist weer wat houteriger zijn. Het brengt mens en machine nader bij elkaar. Ik besef me dat dit wellicht suf klinkt, maar ik  had hier echt zoiets van “WOW”.
Siep: *Dankjewel!* Proost Tjeu!
Tjeu: Proost!
Siep: Ik was echt onder de indruk van de animatie en de tekenstijl. Dat bleef echt bij mij hangen. Wat is jou nu eigenlijk het meest bijgebleven van de hele film?
Tjeu: Eigenlijk dat bijna alle geluidseffecten menselijke stemmen zijn. Heel apart, maar perfect voor deze film.

Kaze

Proost!

(Einde) verhaal
Tjeu: Nog even over het verhaal: Hoe vond je de lijn in het verhaal?
Siep: Zoals we net al tot de conclusie kwamen: Het ene moment is het verhaal vrij snel, het andere moment vrij traag. De manier waarop het verhaal verteld werd vond ik dan weer mooi. Ik hou wel van kunst.
Tjeu: Het verhaal vond ik ook prachtig. Ik houd niet van waargebeurde films en platte characters. Hoewel deze film beide heeft, wordt je toch op een surrealistische droomtocht meegevoerd met Jiro, die Japans’ gevaarlijkste jager vliegtuig in WO 2 ontwikkelt. Je gaat zelfs hopen dat het hem lukt om het vliegtuig te bouwen. Een beetje dubbel eigenlijk.
Siep: *Mag ik twee Delerium Tremens?*. Absoluut waar! Het einde van het verhaal vond ik overigens wel wat abrupt. Jij ook?
Tjeu: Dude! Dat is juist het punt! Denk ik tenminste. Jiro’s droom om het beste vliegtuig te maken wat Japan ooit heeft gehad, staat symbool voor een eerder vliegtuig dat hij heeft gebouwd. Gaat het te hard, dan crasht het. Op het moment dat hij het vliegtuig ontwikkelt, dat gebruikt wordt om slachtoffers te maken in de oorlog, gaat zijn droom te hard en stort die in. Einde droom, einde verhaal! Het past perfect.
Siep: Zo had ik er nog niet over nagedacht. Briljant! *Bedankt!* Proost maar weer!
Tjeu: Proost!

Crash

De bedoeling
Siep: 
Ik vind het lastig om de doelgroep in te schatten. Het is absoluut geen kinderfilm, maar ik ben bang dat veel volwassenen de film verkeerd inschatten. Het is namelijk een verhaal met diepte.
Tjeu: Ik denk dat de film iedereen probeert aan te spreken die altijd maar het nieuwste van het nieuwste wil hebben. De gast die op dag 1 zijn PS3 opzij zet voor een PS4, degene die de iPhone 6 al bestelt voordat hij is aangekondigd, de mensen die zich altijd afvragen: “ben ik wel next gen?”. Helaas is dit een film waar je van moet houden. Voor de luchtige kijker is dit niets.
Siep: Overigens vind ik ook de humor wat lastig in te schatten. Sommige humor was Japans, en begrijpen wij hier misschien niet. Andere momenten waar wij wel om moesten lachen, waren misschien nooit grappig bedoelt. Hoe denk jij dat het in elkaar zit?
Tjeu: Dat is een lastige vraag. De meeste humor is wel cultuur gerelateerd denk ik, maar is ook nog wel te begrijpen voor de leek. Maar als je iets van Japan afweet dan begrijp je het gewoon beter.
Siep: Nog een laatste vraag, zou je deze film nog eens willen zien? Ik wel namelijk.
Tjeu: Ja, om een punt te maken bij een paar non-otaku vrienden en familieleden. Ik wil ze hiermee laten zien dat anime meer is dan Kamehamehas en meisjes met enorme….uh ogen.
Dit is een  kunstwerkje dat ze wel kunnen waarderen. *Stoot zijn biertje om*. Ho! Dat was niet de bedoeling!

Siep: We bestellen nog wel een nieuw rondje!
Tjeu: Strak plan! Vergeet niet aan alle lezers te vertellen dat “The Wind Rises” vanaf 1 mei in verschillende bioscopen in Nederland draait.
Siep: Nope! Ik ben ook benieuwd wie er nog van plan zijn de film te bezoeken.

8.8

Good Things

  • Verhaal
  • Diepgang
  • Stijl

Bad Things

  • Sprongen in de tijd

The Breakdown


Personages
6
Verhaal
8
Sfeer
9
La Chouffe (enkel omdat het eindproduct beter is dan de som der delen)
10
Palm (enkel omdat het eindproduct beter is dan de som der delen)
10
Delerium Tremens (enkel omdat het eindproduct beter is dan de som der delen)
10




There are 6 comments

Add yours
  1. Barend

    En ze moesten kruipend naar huis omdat ze stomdronken waren. Ja mensen het leven is hard als een japatrees.nl blogger!

    Werd de film in sub or Engelse dub getoond? Volgens mij draait ie over paar weken in de Nederlandse bioscopen.

  2. Tjeu

    Zodra de dag aanbreekt dat ik na drie biertjes dronken naar huis moet kruipen , (wel ver trouwens van Utrecht naar Limburg) stop ik met drinken! Maar ja Barend ons leven als gastblogger is net als dat van rocksterren, maar zonder de seks drugs en rock en roll…misschien wat j-rock..zonder de beroemdheid en zonder de dames (laatste geld niet voor Siep) zonder het geld en zonder de wilde kapsels (laatste geld niet voor Gerrit)
    Wij werken hard en worden er niet rijker van! Máár we zien hele mooie, leuke grappige dingen die andere nooit zullen zien, ik heb Umbreon in een schoolmeisjespakje zien rondlopen, ik weet nu dat in een wokrestaurant in nederland groot DIE paraplu op de muur geschreven staat in het Japans, en ik heb genoten van een paar drankjes na het zien van een prachtige film over Japanse vliegtuigen ten tijde van WO II..!
    Het enige wat ik meer schrijf dan blogs is sollicitatiebrieven…Maar naast mijn epische quest naar werk is er niets liever wat ik doe dan gastbloggen! Doen wat je leuk vind en daarover schrijven Johohoho a bloggers life for me!


Laat een berichtje achter

%d bloggers like this: