http://japatrees.nl/wp-content/uploads/2014/03/FF_LR-1050x750.jpg

Mijn eerste Final Fantasy

Met het schaamrood op de kaken moet ik jullie vertellen dat ik onlangs mijn EERSTE Final Fantasy heb aangeschaft. Dit artikel zou dus bijna onder het kopje ‘n00bcheck’ passen. Maar ook ik ben eindelijk aan FF begonnen, en wat ik er van vond lezen jullie hier.

Met eerste Final Fantasy moet ik ook meteen bekennen dat het de eerste keer is dat ik überhaupt FF speel. Ik had er wel van gehoord, maar ik heb me er nooit echt in verdiept. Tijdens de laatste livestream bij Manga Kissa op de bank, ben ik wel wat meer geïnteresseerd geraakt in de serie. Ik kreeg daar dan ook het advies om bij FF VII te beginnen. Dat advies heb ik ter harte genomen, en 2 dagen later weer weggegooid. Tegen alle adviezen in ben ik lekker barbaars met Final Fantasy XIII: Lightning returns begonnen.

Eerste impressie
Dat Square Enix de eindbaas van CGI was wist ik wel, maar wauw, wat zien die filmpjes er toch weer slick uit. Met episch geweld knalt het introfilpje van het scherm af. Met de intro ben ik ook meteen op de hoogte wat Lightning de afgelopen 500 jaar heeft gedaan, helemaal niets dus. Wel jammer dat je na de CGI weer terug moet naar “normale” graphics, wat opzicht geen straf is maar ik heb mooiere games gezien. Uiteindelijk draait het bij de meeste games toch om de gameplay, en gelukkig zit dat wel snor bij Lightning Returns.

Crescent_moon

Het eind der tijden
“Lightning, je hebt 13 dagen om de wereld te redden”, dat is zo’n beetje de eerste mededeling die je krijgt. Fijn is dat, 13 dagen, tijdsdruk dus. Ik kan mij op dit moment geen grote game, laat staan een open wereld game, voor de geest halen die mij een tijdslimiet heeft gegeven. In eerste instantie vond ik die klok in de rechterbovenhoek dan ook bloedirritant. Gelukkig raakte ik vrij vlot gewend aan het uurwerk en kon ik rustig, gespannen doorspelen.

Rennen als een malle
De wereld is echt belachelijk groot. En ja, ook Lightning wordt, ondanks haar naam, moe als je te lang achter elkaar blijft rennen. Gelukkig zijn er ook snellere transportmiddelen als een monorail of Chocobo, en je kan transporteren. Als je zo veel mogelijk wil ontdekken in de 13 dagen die jou maximaal geschonken worden, moet je rennen als een Chocobo met jeuk aan z’n gat. De game laat je dan ook volledig vrij in je gaan en staan. Zelfs de main story valt tot op zekere hoogte in eigen volgorde te spelen. Als je ergens bent, waar je eigenlijk nog niet echt hoort te zijn,  kom je vaak overpowered wezens tegen waar je onmogelijk van kan winnen. overigens word ik soms ook wel een beetje simpel van de vele Niblets die ik ondertussen heb afgeslacht, iet meer uitdaging dan dat had ook wel gemogen.

Angel-of-Valhalla-LRFFXIII

Pittig
Opvallend is dat de game een behoorlijke leercurve heeft. Ik ben een redelijk doorgewinterde gamer, maar ik had wel moeite om de gigantische stroom aan informatie op te slaan in mijn brein. Je hebt garbs, swords, magic en shields die je moet samenvoegen tot de strijduitrusting die het beste bij jou past. Na een aantal uren spelen, begin ik te begrijpen wat de bedoeling is van al die extra’s. In een RPG als Skyrim neem je rustig de tijd om alles uit te proberen, maar in Lightning Returns tikt constant een klokje. Je moet dus leren terwijl je jezelf toch door het verhaal heen moet ‘pushen’.

Hakken
Ook in Lightning Returns zit weer een battle systeem *Duh*. Ik heb me laten vertellen dat de manier van vechten wel anders is dan voorheen. Zoals 9 van de 10 lezers zullen weten was er eerder een turn-based knoksysteem. Nu is het gevecht meer realtime aan de gang. Eerder had ik het al over de garbs, words, magic en shields die je bij elkaar kan zoeken, daarnaast kan je ook nog eens maximaal vier knoppen toewijzen aan bepaalde aanvallen. Met deze knoppen kan je tijdens een gevecht aanvallen of verdedigen. Zo heb ik bijvoorbeeld “light attack” onder rondje, “shield” onder vierkantje, “thunder” onder driehoekje en “blizzard” onder kruisje. Elke aanval of verdediging kost je ATB, die zichzelf weer oplaadt als je niet aanvalt of verdedigt. Met R1 en R2 kan je ondertussen switchen tussen verschillende garbs, die dus elk hun eigen voordelen, equipment en ATB-balkje meebrengen. wanneer je dus van de ene naar de andere garb switcht laadt de ATB van de eerste (sneller) op. Door op bepaalde manieren te wisselen tussen garbs kan je ook gave combo’s uit de hoed toveren, al blijkt dat in de praktijk soms best nog lastig. Oefening baart kunst. Al met al zijn de gevechten redelijk lastig en passen ze niet echt binnen het RPG genre, ik hoop dan ook dat de Battle Arena in de volgende FF verdwenen is. De arena brengt nu alleen maar nadelen met zich mee, en kan met dit nieuwe vechtsysteem vervangen worden voor een echt realtime gevecht.

Lightning-Returns-screenshot-1

Alles op één hoop
Final Fantasy XIII: Lightning Returns is een goede titel, met meer dan genoeg uitdaging en mogelijkheden. De tijdslimiet vind ik jammer, maar ik heb het idee dat er nog vele uren in dit spel gaan zitten. Het battle systeem kan wat mij betreft ook beter, al valt er weinig te klagen, want er zijn een hoop toffe combo’s uit de hoge hoed te toveren. Achteraf had ik misschien toch bij FF VII moeten beginnen, alleen had het dan belachelijk lang geduurd voordat dit reviewtje op papier stond. Ik kijk onderhand wel erg uit naar Final Fantasy XV, wat ik daar van gezien heb, ziet er zo ontzettend gaaf uit! Kijken jullie ook al uit naar FF XV? En wat is jullie favoriete deel uit de serie? Ik hoor het graag.

 

8.5

Good Things

  • Lightning
  • Verhaal
  • Open wereld
  • Sfeer
  • Chocobo

Bad Things

  • Battle systeem
  • Tijdsdruk

The Breakdown


Story
9
Gameplay
8
Graphics
7
CGI
10




There are 9 comments

Add yours
  1. fside1976

    Ik ben afgehaakt vind er niets aan kan je eigen niet up graden want dan ben je tijd kwijt kan niet alles verkennen slechte zet hoop dat deel 15 weer naar de delen zeven acht en negen gaat
    Klopt ziet er mooi uit maar de tijd limiet is niks

  2. De Rutger

    Jammer dat de tijdslimiet iets té ruim is opgezet; na vijf dagen had ik alle main quests en zo’n 90% van de sidequests er toch wel op zitten. Dan heb je je dus het hele spel voor niks zitten haasten… Voor de spelbeleving is dat ook niet optimaal, aangezien er nog aardig wat cutscenes zijn die spelen aan het begin of einde van een specifieke dag. Wellicht heb ik teveel Atelier games gespeeld?

    Nee, voor mij blijft uit de trilogie toch FF XIII-2 de favoriet (met de kanttekening dat ik een zwak heb voor tijdreizen); over de gehele serie gezien blijft dat IX en met de kennis van nu vermoed ik dat dat nog wel een tijdje zo zal blijven.

  3. Newwr

    Siep, ik denk dat als je echt interesse in de serie hebt, je deel 3 tm 10 echt moet gaan spelen (3 en vier zijn ook op de DS//Vita als 3D-remake te vinden geloof ik) Mijn top 3 is 3 Deel 6 2 Deel 7 1 Deel 10. Uiteraard verdienen ook deel 1&2 12, 13 de credits, maar de eerder genoemde versies waren en zijn meesterwerken:)

  4. Barend

    Siep hoe voelt je ‘ontmaagding’? Inmiddels verliefd geworden op FF? Had je al weleens vaker een jRPG gespeeld? Overigens zou ik, als ik jou was, FF10/10-2 kopen. Via amazon kost het rond de 30 euro en zavvi (waar je met ideal kan betalen) ook.

  5. Newwr

    Ik ben trouwens een fan van t Turn-Based! Speel dus vanaf vandaag deeltje 10 op de Vita met veel plezier. Goed in de open wereld kan t wel eens ff frustreren als je na iedere 6 stappen in elkaar geslagen wordt. Maar blijf het een goed vechtsysteem vinden. Al kon ik die van 13 ook erg waarderen:)


Laat een berichtje achter

%d bloggers like this: