http://japatrees.nl/wp-content/uploads/2014/05/sora-shiro-no-game-no-life-anime-hd-wallpaper-1920x1080-1-1050x590.jpg

Anime Review : No Game No Life

Titel:
Genre:

Studio:
Aantal afl.:
Start serie: 

No Game No Life, ノーゲーム・ノーライフ
Adventure, Comedy, Fantasy
Madhouse
Nog niet bekend (6 uitgezonden)
9 april 2014 (JPN).

Sinds april kunnen we wekelijks de anime No Game No Life bekijken. Na zes afleveringen vond onze eigen “NEET” Tjeu het wel eens tijd om te kijken of deze serie een beetje levensvatbaar is… of dat je beter je eigen pokerspel of ganzenbord uit kan halen.

Levens Weg

Scene_of_disboard

Het verhaal van de serie draait om de twee NEET’s (Not in Education Employment or Training) Sora en Shira, een onafscheidelijk broer en zus duo dat in online games gevreesd wordt als het character blanc (het naamveld is niet ingevuld/blank). Plots krijgen ze een uitnodiging voor een potje schaak en de kans om uit hun ellendige leventje en deze oneerlijke wereld te ontsnappen. Na het winnen van het potje schaak wordt het tweetal uitgenodigd een andere wereld te betreden, een waar geweld verboden is en alle conflicten uitgevochten worden door middel van simpele spelletjes. Deze wereld wordt geregeerd door een god met de meest originele en fabuleuze naam ooit, Tet. Deze heeft, na het winnen van de laatste godenoorlog, verordend dat alles beslist wordt via spelletjes en dat de spelers hiervan zich moeten houden aan een zevental regels, zoals een gelijkwaardige inzet. Sora en Shiro accepteren deze uitnodiging en hun levens worden weggerukt uit onze realiteit, maar al snel blijkt deze nieuwe wereld hun ultieme droom. De wereld wordt bewoond door verschillende rassen. Elk ras is in het bezit van een schaakstuk en de speler die al deze stukken verzamelt kan uiteindelijk Tet uitdagen om zo zelf een god te worden. Dat zien Sora en Shiro wel zitten en zo begint min of meer een spelletje Risk waarbij de twee de wereld willen veroveren, door middel van andere spelletjes.

Uno

No-Game-No-Life-Episode-6-03

Dit is zo’n beetje de opzet van het verhaal, maar natuurlijk is het allemaal nog niet zo simpel als het lijkt. De mensheid (Imanity) is teruggedrongen naar één stad. En om te overleven in een nieuwe wereld is natuurlijk kennis nodig en ook die is niet altijd even makkelijk te vinden. Het valt dus nog niet mee om de numero Uno van de wereld te worden. Maar laat ik jullie vertellen dit is wel een prachtig schouwspel is.
No Game No Life maakt gebruik van een heel vol kleurenpalet, het is kleurrijker dan een heel Uno-deck wat verspreid ligt over je tafel. Vergeet saai gekleurde huisjes, hier overheerst de vrolijkheid zelf! Maar alleen kleur maakt een potje schaak of een spelletje Uno natuurlijk niet heel interessant. Gelukkig hebben de makers hier een slimme oplossing voor gekozen; met uitzondering van de mensheid kan elk ras magie gebruiken, dus spelletjes zijn vaak voorzien van rijke magie. Zo wordt zelfs een woordenslang spelletje(bv hond-draak-kaars-sake enz) getransformeerd tot een epische showdown! Hier manifesteren de woorden zich of ze verdwijnen juist, waarbij het uiteindelijke doel is je tegenstander te doden, een woord dubbel te laten spreken of 30 seconden lang niets laten zeggen.
Een confrontatie die leidt tot het opbouwen van een met dinosauriërs vergeven Maya-complex en de complete (virtuele/magische) vernietiging van de wereld. Aan visueel spektakel dus in elk geval geen gebrek!

Mono/Poly

no-game-no-life-0503

Wat de serie ook zeker niet mist is de scherpe humor, en vele eastereggs. Zo heb ik al diverse malen Phoenix Wright referenties zien langskomen zonder dat dit geforceerd overkomt. Maar de leukste humor zit nog wel in het asociale gedrag van het tweetal dat eigenlijk beter 1 persoon had kunnen zijn. Ze kunnen niet van elkaar gescheiden zijn want dit levert hilarische paniekaanvallen op. Daarbij komt dat Sora nogal een dirty mind heeft en hij zou perfect een dagje kunnen doorbrengen met Kakashi Sanji en Master Roshi. Je moet er dan ook niet van staan te kijken als er spelletjes gespeeld worden om naaktheid uit te lokken, of dat er gevraagd wordt of er erogene zones aangeraakt mogen worden van een andere speler. Zeker als de twee hoofdpersonen weer met elkaar hierover gaan discussiëren levert dit vaak schuddebuik momenten op.
De ene tel zijn ze Blanc en op het andere moment Sora en Shira, zowel Mono als Poly dus. Dit maakt de serie lekker onvoorspelbaar en weird, en daar houd ik van.

Wie ben ik?

nogame02a

Gelukkig is de serie niet alleen Gadgets en Giggles, maar zit ook het verhaal en de politieke ideeën erachter wel goed. Er wordt uitgebreid ingegaan op de voorspelbaarheid van de mens, strategieën worden uit de doeken gedaan, het verhaal van de wereld en dat van zijn bewoners wordt uitgebreid verteld en zelfs psychologische slimmigheidjes geven deze serie toch een intelligentie-boost. Zo weet je ondanks het gebrek aan ondergoed en het hoge libido dat je geen anime versie van geordie shore bent aan het kijken.
Voor mij persoonlijk rust hier ook het eerste nadeel van de serie,  Blanc is namelijk gruwelijk overpowered. Ze schijnen de complete kennis van onze en hun nieuwe wereld te hebben, van psychologie tot wereldgeschiedenis en van standaard oorlogsstrategie tot de volledige scheikundige leer der elementen. Nu komt deze serie er aardig mee weg, je kijkt niet voor de spannende duels (hoewel ze wel epic kunnen zijn) maar sommige dingen worden te ver uitgelegd wat soms net een beetje de vaart uit het verhaal haalt. Als de vraag ‘wie ben ik gesteld’ wordt in No Game No life is het antwoord nooit: Ik ben Sora, maar wel een filosofisch vraagstuk waarmee je de tegenstander op een verkeerd been kan zetten. Soms leuk, soms epic, soms behoorlijk geestdodend. Ja ik weet het, verwarrend niet waar?

Het betoverde doolhof

Afgezien van dit minpuntje ben ik echt verliefd op deze serie. Ik houd van het random character van de anime, waar een serieuze discussie plots om kan slaan in onderbroekenroof, of waar een slecht geplaatste grap kan leiden tot een epische spelduel. Ik vergelijk de anime een beetje met het bordspel de betoverde doolhof, je loopt wat te dolen door weirde shit, maar als je goed zoekt vind je allerlei verborgen schatten.

Je loopt wat de dolen door weirde shit, maar als je goed zoekt vind je allerlei verborgen schatten

Nooit is er echt gevaar of wordt het echt episch maar als je je een beetje laat meevoeren heb je hier een zeer geslaagde avond mee. De een zal dit briljant vinden, de ander wat minder. Dit is niet je standaard Shounen anime zoals Naruto, Bleach of dergelijke.
Deze anime heeft een volledig eigen gezicht, het is niet standaard met volle lippen, blond haar en blauwe ogen. Dit is het gezicht van een meisje met ondoorgrondbare ogen, knal roze geverfd haar, en die mysterieuze Mona-Lisa glimlach. Je denkt misschien WTF, maar van de andere kant hey, eigenlijk best wel mooi. Alleen als je haar blijft vergelijken met die standaard blonde babe, kun je misschien beter niet kijken.

7.8

Good Things

  • Humor
  • Epische woordslang spelletjes
  • Randomness
  • Objection!

Bad Things

  • Overdreven veel uitleg
  • Weinig 'echte' actie

The Breakdown


Game (Actie & Tempo)
7
Life (Humor en verhaal)
9
Looks
8
De 'Je-moet-er-van-houden'-penalty
7




There are no comments

Add yours

Laat een berichtje achter

%d bloggers like this: